Od wczoraj cała szkoła żyje kolejną edycją konkursu wokalno-muzycznego „Z Bł. Karoliną zaśpiewajmy”. Był to dzień pełen emocji, wzruszeń, radości i piękna, które rodzi się tam, gdzie spotykają się talent, pasja i dobro.
Dziś, gdy opadły już emocje i wybrzmiały ostatnie nuty, możemy z dumą powiedzieć: udało się. Po raz kolejny wspólnym wysiłkiem stworzyliśmy wydarzenie wyjątkowe: święto muzyki, pasji i wartości, które patronka konkursu, błogosławiona Karolina, pozostawiła nam jako drogowskaz.
Szczególne słowa wdzięczności kierujemy do pomysłodawczyni i inicjatorki konkursu, Pani Dyrektor Anny Smołuchy. To dzięki Jej wizji, zaangażowaniu i wierze w młodych ludzi od jedenastu lat konkurs rozwija się i gromadzi wokół siebie coraz większą społeczność osób zakochanych w muzyce. Dziękujemy za serce wkładane w każdy szczegół tego przedsięwzięcia oraz za nieustanne inspirowanie innych do działania.
Serdeczne podziękowania składamy również Wydziałowi Katechetycznemu Diecezji Tarnowskiej, który od lat jest współorganizatorem konkursu i wspiera tę piękną inicjatywę, pomagając jej wzrastać i owocować kolejnymi talentami.
Raz jeszcze zwracamy się ze słowami wdzięczności do wszystkich sponsorów. Bez tego wsparcia, w tym przede wszystkich nagrodzonych Złotą Nutą, państwa Jaroszów, konkurs nie stałby się jedną z najjaśniejszych pereł w koronie naszej szkoły i całej gminy.
Na szczególne uznanie zasługują także prowadzący wydarzenie – uczniowie Zuzanna Bal i Sebastian Puzon. Z ogromnym wdziękiem, swobodą i profesjonalizmem prowadzili uczestników oraz publiczność przez kolejne części konkursu. Ich uśmiech, kultura słowa i opanowanie sprawiły, że scena należała do nich równie mocno jak do wykonawców.
To wszystko stanowi doskonałe tło dla dokonań naszej młodej zwyciężczyni Karoliny Romańskiej, uczennicy szkoły, która wyśpiewała testament Karoliny tak, że od razu wskoczył na sam szczyt podium.
Niech wspomnienie tegorocznego finału pozostanie z nami na długo – jak melodia, do której chętnie się wraca, jak światło, które rozjaśnia drogę, jak pieśń niosąca nadzieję. Bo są takie wydarzenia, które kończą się tylko pozornie. Ich echo trwa jeszcze długo w ludzkich sercach.
Do zobaczenia już w przyszłym roku. Bo dwunastka też będzie szczęśliwa.
